أَخْبَرَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ ، عَنْ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ سَالِمٍ ، عَنْ أَبِيهِ ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ " إِذَا دَخَلَ الصَّلَاةَ، كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ، وَإِذَا رَكَعَ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ، وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ، فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ، وَلَا يَرْفَعُ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ أَوْ فِي السُّجُودِ "
Solim otasidan (Ibn Umardan) rivoyat qiladi: Rasululloh ﷺ namozga kirganlarida takbir aytib qoʻllarini yelkalari barobariga koʻtarar edilar; rukuʼ qilganlarida takbir aytib qoʻllarini koʻtarar edilar; rukuʼdan boshlarini koʻtarganlarida ham xuddi shunday qilar edilar. Ikki sajda orasida yoki sajdada esa (qoʻllarini) koʻtarmas edilar.Солим отасидан (Ибн Умардан) ривоят қилади: Расулуллоҳ ﷺ намозга кирганларида такбир айтиб қўлларини елкалари баробарига кўтарар эдилар; рукуъ қилганларида такбир айтиб қўлларини кўтарар эдилар; рукуъдан бошларини кўтарганларида ҳам худди шундай қилар эдилар. Икки сажда орасида ёки саждада эса (қўлларини) кўтармас эдилар.