أَخْبَرَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، عَنْ قَتَادَةَ ، عَنْ نَصْرِ بْنِ عَاصِمٍ ، عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ ، أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ " إِذَا كَبَّرَ، رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ أُذُنَيْهِ، وَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ، وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ "
Molik ibn al-Huvayris (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ takbir aytganlarida ikki qoʻllarini quloqlari barobariga boʻlguncha koʻtarar edilar; rukuʼ qilmoqchi boʻlganlarida va boshlarini rukuʼdan koʻtarganlarida ham xuddi shunday qilar edilar.Молик ибн ал-Ҳувайрис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ такбир айтганларида икки қўлларини қулоқлари баробарига бўлгунча кўтарар эдилар; рукуъ қилмоқчи бўлганларида ва бошларини рукуъдан кўтарганларида ҳам худди шундай қилар эдилар.