Qosim ibn Muxaymira aytdi: Alqama qoʻlimdan ushlab, menga hadis qilib aytdiki, Abdulloh (ibn Masʼud) uning qoʻlidan ushlagan, Rasululloh ﷺ esa Abdullohning qoʻlidan ushlab, unga namozdagi tashahhudni oʻrgatgan edilar: «At-tahiyyaatu lillahi vas-salavaatu vat-toyyibaat, assalomu alayka ayyuhan-nabiyyu va rahmatullohi va barakaatuh, assalomu alaynaa va alaa ibaadillahis-solihiin». Zuhayr aytdi: Men u: «Ash-hadu al-laa ilaaha illalloh va ash-hadu anna Muhammadan abduhu va rasuuluh», dedi deb oʻylayman. U mana bu ikki kalimada ham shubha qildi: «Qachon buni qilsang yoki (buni) ado etsang, namozingni ado etib boʻlgan boʻlasan; turishni xohlasang tur, oʻtirishni xohlasang oʻtir».Қосим ибн Мухаймира айтди: Алқама қўлимдан ушлаб, менга ҳадис қилиб айтдики, Абдуллоҳ (ибн Масъуд) унинг қўлидан ушлаган, Расулуллоҳ ﷺ эса Абдуллоҳнинг қўлидан ушлаб, унга намоздаги ташаҳҳудни ўргатган эдилар: «Ат-таҳийяату лиллаҳи вас-салаваату ват-тоййибаат, ассалому алайка айюҳан-набийю ва раҳматуллоҳи ва баракаатуҳ, ассалому алайнаа ва алаа ибаадиллаҳис-солиҳиин». Зуҳайр айтди: Мен у: «Аш-ҳаду ал-лаа илааҳа иллаллоҳ ва аш-ҳаду анна Муҳаммадан абдуҳу ва расуулуҳ», деди деб ўйлайман. У мана бу икки калимада ҳам шубҳа қилди: «Қачон буни қилсанг ёки (буни) адо этсанг, намозингни адо этиб бўлган бўласан; туришни хоҳласанг тур, ўтиришни хоҳласанг ўтир».