أَخْبَرَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عَلِيٍّ ، قَالَ : سَمِعْتُ أَبِي ، قَالَ : سَمِعْتُ عُقْبَةَ بْنَ عَامِرٍ ، قَالَ : " ثَلَاثُ سَاعَاتٍ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْهَانَا أَنْ نُصَلِّيَ فِيهِنَّ، أَوْ أَنْ نَقْبُرَ فِيهِنَّ مَوْتَانَا : حِينَ تَطْلُعُ الشَّمْسُ بَازِغَةً حَتَّى تَرْتَفِعَ، وَحِينَ يَقُومُ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ حَتَّى تَمِيلَ الشَّمْسُ، وَحِينَ تَضَيَّفُ الشَّمْسُ لِلْغُرُوبِ حَتَّى تَغْرُبَ "
Uqba ibn Omir al-Juhaniy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Uch vaqt bor ediki, Rasululloh ﷺ bizni oʻsha (vaqt)larda namoz oʻqishimizdan yoki oʻlganlarimizni dafn qilishimizdan qaytarardilar: quyosh chiqib koʻtarilgunga qadar, kunduz oʻrtasida quyosh tikka turib ogʻishgunga qadar va quyosh botishga moyil boʻlib botgunga qadar.Уқба ибн Омир ал-Жуҳаний (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Уч вақт бор эдики, Расулуллоҳ ﷺ бизни ўша (вақт)ларда намоз ўқишимиздан ёки ўлганларимизни дафн қилишимиздан қайтарардилар: қуёш чиқиб кўтарилгунга қадар, кундуз ўртасида қуёш тикка туриб оғишгунга қадар ва қуёш ботишга мойил бўлиб ботгунга қадар.