أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ الرَّبِيعِ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، عَنْ عَمْرِو بْنِ عَامِرٍ ، قَالَ : سَمِعْتُ أَنَسًا رَضِيَ اللهِ عَنْهُ، قَالَ : " كَانَ الْمُؤَذِّنُ يُؤَذِّنُ لِصَلَاةِ الْمَغْرِبِ عَلَى عَهْدِ ِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُومُ لُبَابُ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَيَبْتَدِرُونَ السَّوَارِيَ حَتَّى يَخْرُجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُمْ كَذَلِكَ " . قَالَ : وَقَلَّ مَا كَانَ يَلْبَثُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ zamonlarida muazzin magʻrib namoziga azon aytar, shunda Rasululloh ﷺ ning ashoblarining sarasi turib, ustunlar tomon shoshilar edilar; Rasululloh ﷺ chiqqanlarida ular shu holatda boʻlar edi. U aytdi: U zot juda kam (vaqt) kechikar edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ замонларида муаззин мағриб намозига азон айтар, шунда Расулуллоҳ ﷺ нинг ашобларининг сараси туриб, устунлар томон шошилар эдилар; Расулуллоҳ ﷺ чиққанларида улар шу ҳолатда бўлар эди. У айтди: У зот жуда кам (вақт) кечикар эдилар.