نَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ ، نَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ ، ثنا شُعْبَةُ ، قَالَ : سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ عَامِرٍ ، عَنْ أَنَسٍ ، قَالَ : " إِنْ كَانَ الْمُؤَذِّنُ إِذَا أَذَّنَ قَامَ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَبْتَدِرُونَ السَّوَارِيَ يُصَلُّونَ حَتَّى يَخْرُجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، وَهُمْ كَذَلِكَ يُصَلُّونَ الرَّكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْمَغْرِبِ ، وَلَمْ يَكُنْ بَيْنَ الأَذَانِ وَالإِقَامَةِ شَيْءٌ " . قَالَ أَبُو بَكْرٍ : يُرِيدُ شَيْئًا كَثِيرًا
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Muazzin azon aytganida, Rasululloh ﷺning ashoblaridan baʼzi kishilar turib, ustunlar tomon shoshilar va Rasululloh ﷺ chiqquncha namoz oʻqir edilar; ular shu holda shomdan oldin ikki rakaat oʻqir edilar. Azon bilan iqoma orasida (uzoq) biror narsa boʻlmas edi. Abu Bakr aytdi: U koʻp (vaqt) boʻlmas edi, demoqchi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Муаззин азон айтганида, Расулуллоҳ ﷺнинг ашобларидан баъзи кишилар туриб, устунлар томон шошилар ва Расулуллоҳ ﷺ чиққунча намоз ўқир эдилар; улар шу ҳолда шомдан олдин икки ракаат ўқир эдилар. Азон билан иқома орасида (узоқ) бирор нарса бўлмас эди. Абу Бакр айтди: У кўп (вақт) бўлмас эди, демоқчи.