أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ ، حَدَّثَنِي اللَّيْثُ ، حَدَّثَنِي يُونُسُ ، عَنْ ابْنِ شِهَابٍ ، أَخْبَرَنِي ابْنُ الْمُسَيَّبِ ، وَأَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ ، وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ : صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةَ الظُّهْرِ أَوْ الْعَصْرِ، فَسَلَّمَ فِي رَكْعَتَيْنِ مِنْ إِحْدَاهُمَا، فَقَالَ لَهُ ذُو الشِّمَالَيْنِ بْنُ عَبْدِ عَمْرِو بْنِ نَضْلَةَ الْخُزَاعِيُّ، وَهُوَ حَلِيفُ بَنِي زُهْرَةَ : أَقُصِرَتْ أَمْ نَسِيتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " لَمْ أَنْسَ، وَلَمْ تُقْصَرْ ". فَقَالَ ذُو الشِّمَالَيْنِ : قَدْ كَانَ بَعْضُ ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ : " أَصَدَقَ ذُو الْيَدَيْنِ؟ " قَالُوا : نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ، فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " فَأَتَمَّ الصَّلَاةَ، وَلَمْ يُحَدِّثْنِي أَحَدٌ مِنْهُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ فِي تِلْكَ الصَّلَاةِ " ، وَذَلِكَ فِيمَا نُرَى وَاللَّهُ أَعْلَمُ مِنْ أَجْلِ أَنَّ النَّاسَ يَقَّنُوا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى اسْتَيْقَنَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ peshin yoki asr namozini oʻqidilar va ularning birida ikki rakaatdan keyin salom berdilar. Shunda Banu Zuhraning ittifoqdoshi Zush-Shimolayn ibn Abd Amr ibn Nazla al-Xuzoiy u zotga: «Ey Allohning Rasuli, (namoz) qisqartirildimi yoki unutdingizmi?» dedi. Rasululloh ﷺ: «Men unutganim ham yoʻq, (namoz) qisqartirilgani ham yoʻq», dedilar. Zush-Shimolayn: «Ey Allohning Rasuli, ularning biri boʻldi-ku», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ odamlarga yuzlanib: «Zul-Yadayn rost aytdimi?» dedilar. Ular: «Ha, ey Allohning Rasuli», deyishdi. Shunda Rasululloh ﷺ turib, namozni toʻliq oʻqidilar. Ulardan hech biri menga Rasululloh ﷺ oʻsha namozda oʻtirgan holda ikki sajda qilganlarini aytmadi. Bu esa — bizning koʻrishimizcha, Alloh biladi — odamlar Rasululloh ﷺ ga (haqiqatni) tasdiqlab, u zot ishonch hosil qilganlari sababdandir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ пешин ёки аср намозини ўқидилар ва уларнинг бирида икки ракаатдан кейин салом бердилар. Шунда Бану Зуҳранинг иттифоқдоши Зуш-Шимолайн ибн Абд Амр ибн Назла ал-Хузоий у зотга: «Эй Аллоҳнинг Расули, (намоз) қисқартирилдими ёки унутдингизми?» деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Мен унутганим ҳам йўқ, (намоз) қисқартирилгани ҳам йўқ», дедилар. Зуш-Шимолайн: «Эй Аллоҳнинг Расули, уларнинг бири бўлди-ку», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ одамларга юзланиб: «Зул-Ядайн рост айтдими?» дедилар. Улар: «Ҳа, эй Аллоҳнинг Расули», дейишди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ туриб, намозни тўлиқ ўқидилар. Улардан ҳеч бири менга Расулуллоҳ ﷺ ўша намозда ўтирган ҳолда икки сажда қилганларини айтмади. Бу эса — бизнинг кўришимизча, Аллоҳ билади — одамлар Расулуллоҳ ﷺ га (ҳақиқатни) тасдиқлаб, у зот ишонч ҳосил қилганлари сабабдандир.