أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْفَضْلِ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ ، عَنْ مَالِكِ ابْنِ بُحَيْنَةَ ، أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " قَامَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ مِنْ الظُّهْرِ أَوْ الْعَصْرِ، فَلَمْ يَرْجِعْ حَتَّى فَرَغَ مِنْ صَلَاتِهِ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْ الْوَهْمِ، ثُمَّ سَلَّمَ "
Molik ibn Buhayna (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ peshin yoki asrning ikki rakaatidan (keyin oʻtirmay) turib ketdilar va namozlarini tugatgunlaricha qaytmadilar, soʻng vahm (adashish) uchun ikki sajda qildilar, keyin salom berdilar.Молик ибн Буҳайна (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ пешин ёки асрнинг икки ракаатидан (кейин ўтирмай) туриб кетдилар ва намозларини тугатгунларича қайтмадилар, сўнг ваҳм (адашиш) учун икки сажда қилдилар, кейин салом бердилар.