حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو الرَّقِّيُّ ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ ، عَنْ وَرَّادٍ مَوْلَى الْمُغِيرَةِ، عَنِ الْمُغِيرَةِ ، قَالَ : " نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ وَأْدِ الْبَنَاتِ، وَعُقُوقِ الْأُمَّهَاتِ، وَعَنْ مَنْعٍ وَهَاتِ، وَعَنْ قِيلَ وَقَالَ، وَكَثْرَةِ السُّؤَالِ، وَإِضَاعَةِ الْمَالِ "
Mugʻiyra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ qizlarni tiriklayin koʻmishdan, onalarga oq boʻlishdan, (birovning haqqini) bermay (oʻzi) talab qilishdan, ‹qiyl-u qol›dan, koʻp soʻrashdan va molni zoye qilishdan qaytardilar.Муғийра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ қизларни тириклайин кўмишдан, оналарга оқ бўлишдан, (бировнинг ҳаққини) бермай (ўзи) талаб қилишдан, ‹қийл-у қол›дан, кўп сўрашдан ва молни зое қилишдан қайтардилар.