حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ، حَدَّثَنَا أَبُو شِهَابٍ ، عَنْ عَمْرٍو ، عَنِ الْحَسَنِ : فِي رَجُلٍ اعْتَرَفَ عِنْدَ مَوْتِهِ بِأَلْفِ دِرْهَمٍ لِرَجُلٍ، وَأَقَامَ آخَرُ بَيِّنَةً بِأَلْفِ دِرْهَمٍ، وَتَرَكَ الْمَيِّتُ أَلْفَ دِرْهَمٍ، فَقَالَ : " الْمَالُ بَيْنَهُمَا نِصْفَيْنِ، إِلَّا أَنْ يَكُونَ مُفْلِسًا، فَلَا يَجُوزُ إِقْرَارُهُ "
Hasandan, oʻlimi oldidan bir kishiga ming dirham qarzdorligini eʼtirof etgan, boshqa bir kishi esa ming dirhamga hujjat keltirgan, mayyit ming dirham qoldirgan hol haqida soʻralganda, u: «Mol ikkovining oʻrtasida teng ikkiga boʻlinadi; faqat u muflis boʻlsa, uning iqrori joiz boʻlmaydi», dedi.Ҳасандан, ўлими олдидан бир кишига минг дирҳам қарздорлигини эътироф этган, бошқа бир киши эса минг дирҳамга ҳужжат келтирган, маййит минг дирҳам қолдирган ҳол ҳақида сўралганда, у: «Мол икковининг ўртасида тенг иккига бўлинади; фақат у муфлис бўлса, унинг иқрори жоиз бўлмайди», деди.