حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ ابْنُ أَبِي شَيْبَةَ ، عَنْ وَكِيعٍ ، قَالَ : إِذَا كَانَا أَخَوَيْنِ، فَادَّعَى أَحَدُهُمَا أَخًا وَأَنْكَرَهُ الْآخَرُ؟ قَالَ : كَانَ ابْنُ أَبِي لَيْلَى ، يَقُولُ : " هِيَ مِنْ سِتَّةٍ : لِلَّذِي لَمْ يَدَّعِ ثَلَاثَةٌ، وَلِلْمُدَّعِي سَهْمَانِ، وَلِلْمُدَّعَى سَهْمٌ "
Abu Bakr ibn Abu Shayba Vakiʼdan rivoyat qiladi: Ikki aka boʻlib, biri yana bir akani daʼvo qilsa, ikkinchisi inkor etsa, deb soʻraldi. U dedi: Ibn Abu Laylo: «U oltidan chiqadi: daʼvo qilmaganga uch sahm, daʼvo qilganga ikki sahm, daʼvo qilinganga bir sahm», der edi.Абу Бакр ибн Абу Шайба Вакиъдан ривоят қилади: Икки ака бўлиб, бири яна бир акани даъво қилса, иккинчиси инкор этса, деб сўралди. У деди: Ибн Абу Лайло: «У олтидан чиқади: даъво қилмаганга уч саҳм, даъво қилганга икки саҳм, даъво қилинганга бир саҳм», дер эди.