حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُيَيْنَةَ ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُسْهِرٍ ، عَنْ سَعِيدٍ ، عَنْ قَتَادَةَ ، عَنْ خِلَاسٍ ، عَنْ عَلِيٍّ ، قَالَ : رَمَى رَجُلٌ أُمَّهُ بِحَجَرٍ فَقَتَلَهَا، فَطَلَبَ مِيرَاثَهُ مِنْ إِخْوَتِهِ، فَقَالَ لَهُ إِخْوَتُهُ : لَا مِيرَاثَ لَكَ، فَارْتَفَعُوا إِلَى عَلِيٍّ، " فَجَعَلَ عَلَيْهِ الدِّيَةَ، وَأَخْرَجَهُ مِنْ الْمِيرَاثِ "
Xilosdan, u Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladi. U dedi: Bir kishi onasiga tosh otib, uni oʻldirdi. Soʻng birodarlaridan uning merosini talab qildi. Birodarlari unga: «Senga meros yoʻq», dedilar. Ular Alining huzuriga chiqdilar va u uning zimmasiga diyatni yuklab, oʻzini merosdan chiqardi.Хилосдан, у Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилади. У деди: Бир киши онасига тош отиб, уни ўлдирди. Сўнг биродарларидан унинг меросини талаб қилди. Биродарлари унга: «Сенга мерос йўқ», дедилар. Улар Алининг ҳузурига чиқдилар ва у унинг зиммасига диятни юклаб, ўзини меросдан чиқарди.