حَدَّثَنَا يَعْلَى ، وَأَبُو نُعَيْمٍ ، قَالَا : حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا ، عَنْ عَامِرٍ : فِي عَبْدٍ بَيْنَ رَجُلَيْنِ أَعْتَقَ أَحَدُهُمَا نَصِيبَهُ، فَقَالَ : " يُتَمَّمُ عِتْقُهُ، فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ، اسْتُسْعِيَ الْعَبْدُ فِي النِّصْفِ بِقِيمَةِ عَدْلٍ، وَالْوَلَاءُ لِمَنْ أَعْتَقَ "
Omir ikki kishi oʻrtasidagi, biri oʻz ulushini ozod qilgan qul haqida: «Uning ozodligi toʻliq qilinadi; agar (ozod qilganning) moli boʻlmasa, qul yarmi uchun adolatli baho bilan ishlab toʻlaydi, valo esa ozod qilgan kishiga tegishli», dedi.Омир икки киши ўртасидаги, бири ўз улушини озод қилган қул ҳақида: «Унинг озодлиги тўлиқ қилинади; агар (озод қилганнинг) моли бўлмаса, қул ярми учун адолатли баҳо билан ишлаб тўлайди, вало эса озод қилган кишига тегишли», деди.