أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ ، عَنْ هِشَامٍ ، عَنْ أَبِيهِ : " أَنَّ الزُّبَيْرَ جَعَلَ دُورَهُ صَدَقَةً عَلَى بَنِيهِ، لَا تُبَاعُ وَلَا تُوَرَّثُ، وَأَنَّ لِلْمَرْدُودَةِ مِنْ بَنَاتِهِ أَنْ تَسْكُنَ غَيْرَ مُضِرَّةٍ وَلَا مُضَارٍّ بِهَا، فَإِنْ هِيَ اسْتَغْنَتْ بِزَوْجٍ، فَلَا حَقَّ لَهَا "
Hishom otasidan rivoyat qiladiki, Zubayr (roziyallohu anhu) oʻz uylarini oʻgʻillariga sadaqa qildi — ular sotilmaydi va meros qilinmaydi; qizlaridan (erdan) qaytarilgani zarar keltirmagan va oʻziga zarar yetkazilmagan holda unda yashaydi; agar er topib, (boshqadan) beniyoz boʻlsa, unga haq yoʻq.Ҳишом отасидан ривоят қиладики, Зубайр (розияллоҳу анҳу) ўз уйларини ўғилларига садақа қилди — улар сотилмайди ва мерос қилинмайди; қизларидан (эрдан) қайтарилгани зарар келтирмаган ва ўзига зарар етказилмаган ҳолда унда яшайди; агар эр топиб, (бошқадан) бениёз бўлса, унга ҳақ йўқ.