حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ الْمُنْكَدِرِ، سَمِعَ جَابِرًا يَقُولُ: نَدَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ النَّاسَ يَوْمَ الْخَنْدَقِ، فَانْتَدَبَ الزُّبَيْرُ، ثُمَّ نَدَبَ النَّاسَ، فَانْتَدَبَ الزُّبَيْرُ، ثُمَّ نَدَبَ النَّاسَ، فَانْتَدَبَ الزُّبَيْرُ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ لِكُلِّ نَبِيٍّ حَوَارِيًّا، وَحَوَارِيَّ الزُّبَيْرُ.» قَالَ سُفْيَانُ: سَمِعْتُ ابْنَ الْمُنْكَدِرِ فِي هَذَا الْمَسْجِدِ.
Jobir (roziyallohu anhu) aytdi: Xandaq kuni Rasululloh ﷺ odamlarni (bir ishga) chaqirdilar, Zubayr koʻngilli chiqdi. Soʻng yana odamlarni chaqirdilar, Zubayr yana koʻngilli chiqdi. Soʻng yana odamlarni chaqirdilar, Zubayr yana koʻngilli chiqdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Albatta, har bir paygʻambarning havoriysi bor; mening havoriyim — Zubayrdir», dedilar. Sufyon aytdi: Men Ibn Munkadirdan buni shu masjidda eshitganman.Жобир (розияллоҳу анҳу) айтди: Хандақ куни Расулуллоҳ ﷺ одамларни (бир ишга) чақирдилар, Зубайр кўнгилли чиқди. Сўнг яна одамларни чақирдилар, Зубайр яна кўнгилли чиқди. Сўнг яна одамларни чақирдилар, Зубайр яна кўнгилли чиқди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, ҳар бир пайғамбарнинг ҳаворийси бор; менинг ҳаворийим — Зубайрдир», дедилар. Суфён айтди: Мен Ибн Мункадирдан буни шу масжидда эшитганман.