حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ ، حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ ، عَنْ أَبِي يَحْيَى سُلَيْمِ بْنِ عَامِرٍ : أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا أُمَامَةَ ، يَقُولُ : " إِنَّ أَخًا لَكُمْ أُرِيَ فِي الْمَنَامِ أَنَّ النَّاسَ يَسْلُكُونَ فِي صَدْعِ جَبَلٍ وَعْرٍ طَوِيلٍ، وَعَلَى رَأْسِ الْجَبَلِ شَجَرَتَانِ خَضْرَاوَانِ تَهْتِفَانِ : هَلْ فِيكُمْ مَنْ يَقْرَأُ سُورَةَ الْبَقَرَةِ ؟ هَلْ فِيكُمْ مَنْ يَقْرَأُ سُورَةَ آلِ عِمْرَانَ ؟ فَإِذَا قَالَ الرَّجُلُ : نَعَمْ، دَنَتَا بِأَعْذَاقِهِمَا حَتَّى يَتَعَلَّقَ بِهِمَا، فَتَخْطِرَانِ بِهِ الْجَبَلَ " . قَالَ أَبُو مُحَمَّد : الْأَعْذَاقُ : الْأَغْصَانُ
Abu Umoma (roziyallohu anhu) aytar edi: «Birodaringizga tushida shunday koʻrsatildi: odamlar mashaqqatli, uzun bir togʻning yorigʻidan oʻtib borar edilar; togʻning boshida esa ikki koʻkat daraxt: ‹Oranglarda Baqara surasini oʻqiydigan kishi bormi? Oranglarda Oli Imron surasini oʻqiydigan kishi bormi?› deb nido qilar edi. Kimdir: ‹Ha› desa, ikkovi shoxlari bilan yaqinlashar, u ularga osilib olar va ikkovi uni togʻdan (oshirib) uchirib oʻtkazar edi». Abu Muhammad aytdi: al-aʼzoq — shoxlar (degani).Абу Умома (розияллоҳу анҳу) айтар эди: «Биродарингизга тушида шундай кўрсатилди: одамлар машаққатли, узун бир тоғнинг ёриғидан ўтиб борар эдилар; тоғнинг бошида эса икки кўкат дарахт: ‹Орангларда Бақара сурасини ўқийдиган киши борми? Орангларда Оли Имрон сурасини ўқийдиган киши борми?› деб нидо қилар эди. Кимдир: ‹Ҳа› деса, иккови шохлари билан яқинлашар, у уларга осилиб олар ва иккови уни тоғдан (ошириб) учириб ўтказар эди». Абу Муҳаммад айтди: ал-аъзоқ — шохлар (дегани).