أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ ، عَنْ ابْنِ شِهَابٍ ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ ، وَعُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ ، أَنَّ حَكِيمَ بْنَ حِزَامٍ قَالَ : سَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَعْطَانِي، ثُمَّ سَأَلْتُهُ فَأَعْطَانِي، ثُمَّ سَأَلْتُهُ فَأَعْطَانِي، ثُمَّ سَأَلْتُهُ، فَقَالَ : " يَا حَكِيمُ، إِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرٌ حُلْوٌ، فَمَنْ أَخَذَهُ بِسَخَاوَةِ نَفْسٍ، بُورِكَ لَهُ فِيهِ، وَمَنْ أَخَذَهُ بِإِشْرَافِ نَفْسٍ لَمْ يُبَارَكْ لَهُ فِيهِ، وَكَانَ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلَا يَشْبَعُ "
Hakim ibn Hizom (roziyallohu anhu) aytdi: Men Nabiy ﷺ dan (biror narsa) soʻradim, u zot menga berdilar; soʻng yana soʻradim, yana berdilar; soʻng yana soʻradim, yana berdilar; soʻng yana soʻraganimda u zot: «Ey Hakim! Bu mol — yashil va shirin (yaʼni mevadek jozibali); kim uni ochkoʻzliksiz olsa, unga (mol) baraka boʻladi; kim uni ochkoʻzlik bilan olsa, unga baraka boʻlmaydi va u — yeb-yeb (hech) toʻymaydigan kishidek boʻladi», dedilar.Ҳаким ибн Ҳизом (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Набий ﷺ дан (бирор нарса) сўрадим, у зот менга бердилар; сўнг яна сўрадим, яна бердилар; сўнг яна сўрадим, яна бердилар; сўнг яна сўраганимда у зот: «Эй Ҳаким! Бу мол — яшил ва ширин (яъни мевадек жозибали); ким уни очкўзликсиз олса, унга (мол) барака бўлади; ким уни очкўзлик билан олса, унга барака бўлмайди ва у — еб-еб (ҳеч) тўймайдиган кишидек бўлади», дедилар.