أَخْبَرَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ ، عَنْ قَتَادَةَ ، عَنْ أَنَسٍ ، عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ ، قَالَ : " تَسَحَّرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ : ثُمَّ قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ. قَالَ : قُلْتُ : كَمْ كَانَ بَيْنَ الْأَذَانِ وَالسُّحُورِ؟ قَالَ : قَدْرُ قِرَاءَةِ خَمْسِينَ آيَةً "
Zayd ibn Sobit (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Rasululloh ﷺ bilan saharlik qildik, soʻng u zot namozga turdilar. (Anas) aytdi: Men: «Azon bilan saharlik orasida qancha (fursat) bor edi?» deb soʻradim. U: «Ellik oyat oʻqiydigan miqdorcha», dedi.Зайд ибн Собит (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан саҳарлик қилдик, сўнг у зот намозга турдилар. (Анас) айтди: Мен: «Азон билан саҳарлик орасида қанча (фурсат) бор эди?» деб сўрадим. У: «Эллик оят ўқийдиган миқдорча», деди.