أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ سَعِيدٍ ، حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ إِسْحَاق ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ عَائِشَةَ ، قَالَتْ : " كَانَ يَوْمُ عَاشُورَاءَ يَوْمًا تَصُومُهُ قُرَيْشٌ فِي الْجَاهِلِيَّةِ، فَلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ ، صَامَهُ وَأَمَرَ بِصِيَامِهِ، حَتَّى إِذَا فُرِضَ رَمَضَانُ، كَانَ رَمَضَانُ هُوَ الْفَرِيضَةُ، وَتُرِكَ يَوْمُ عَاشُورَاءَ فَمَنْ شَاءَ صَامَهُ، وَمَنْ شَاءَ تَرَكَهُ "
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: «Ashuro kuni johiliyat davrida Quraysh roʻza tutadigan kun edi. Rasululloh ﷺ Madinaga kelganlarida uni roʻza tutdilar va uni roʻza tutishni buyurdilar. Ramazon farz qilinganidan soʻng, farz oʻsha (Ramazon) boʻldi va Ashuro kuni (roʻzasi) tark etildi. Kim xohlasa uni tutar, kim xohlasa tutmas edi».Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: «Ашуро куни жоҳилият даврида Қурайш рўза тутадиган кун эди. Расулуллоҳ ﷺ Мадинага келганларида уни рўза тутдилар ва уни рўза тутишни буюрдилар. Рамазон фарз қилинганидан сўнг, фарз ўша (Рамазон) бўлди ва Ашуро куни (рўзаси) тарк этилди. Ким хоҳласа уни тутар, ким хоҳласа тутмас эди».