أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ ، عَنْ نَافِعٍ ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، وَسَالِمًا كَلَّمَا ابْنَ عُمَرَ لَيَالِيَ نَزَلَ الْحَجَّاجُ بِابْنِ الزُّبَيْرِ، قَبْلَ أَنْ يُقْتَلَ، فَقَالَا : لَا يَضُرُّكَ أَنْ لَا تَحُجَّ الْعَامَ، نَخَافُ أَنْ يُحَالَ بَيْنَكَ وَبَيْنَ الْبَيْتِ . فَقَالَ : " قَدْ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُعْتَمِرِينَ، فَحَالَ كُفَّارُ قُرَيْشٍ دُونَ الْبَيْتِ ، فَنَحَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَدْيَهُ، وَحَلَقَ رَأْسَهُ، ثُمَّ رَجَعَ ، فَأُشْهِدُكُمْ أَنِّي قَدْ أَوْجَبْتُ عُمْرَةً، فَإِنْ خُلِّيَ بَيْنِي وَبَيْنَ الْبَيْتِ ، طُفْتُ، وَإِنْ حِيلَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ، فَعَلْتُ كَمَا كَانَ فَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ، فَأَهَلَّ بِالْعُمْرَةِ مِنْ ذِي الْحُلَيْفَةِ ، ثُمَّ سَارَ، فَقَالَ : إِنَّمَا شَأْنُهُمَا وَاحِدٌ، أُشْهِدُكُمْ أَنِّي قَدْ أَوْجَبْتُ حَجًّا مَعَ عُمْرَتِي. قَالَ نَافِعٌ : فَطَافَ لَهُمَا طَوَافًا وَاحِدًا، وَسَعَى لَهُمَا سَعْيًا وَاحِدًا، ثُمَّ لَمْ يَحِلَّ حَتَّى جَاءَ يَوْمَ النَّحْرِ فَأَهْدَى، وَكَانَ يَقُولُ : مَنْ جَمَعَ الْعُمْرَةَ وَالْحَجَّ فَأَهَلَّ بِهُمَا جَمِيعًا، فَلَا يَحِلَّ حَتَّى يَحِلَّ مِنْهُمَا جَمِيعًا يَوْمَ النَّحْرِ "
Nofeʼ (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Abdulloh ibn Abdulloh va Solim — Hajjoj Ibn Zubayrga (qarshi) tushgan kechalarda, u oʻldirilishidan oldin — Ibn Umarga gapirib: «Bu yil haj qilmasangiz, sizga zarar boʻlmaydi. Biz siz bilan Bayt orasiga toʻsiq boʻlishidan qoʻrqamiz», dedilar. U: «Biz Rasululloh ﷺ bilan birga umra qilib chiqqan edik, Quraysh kofirlari Bayt bilan (bizning) oramizga toʻsiq boʻldilar. Shunda Rasululloh ﷺ hadylarini soʻydilar, boshlarini oldirdilar va qaytdilar. Bas, men sizlarni guvoh qilamanki, men umrani (oʻzimga) vojib qildim. Agar men bilan Bayt orasi ochiq qoldirilsa, tavof qilaman; agar men bilan uning orasiga toʻsiq boʻlsa, Rasululloh ﷺ qilgandek qilaman, men u zot bilan birga edim», dedi. Soʻng Zul-Hulayfadan umraga ihrom bogʻladi, keyin yoʻlga tushdi va: «Ularning ishi bir xildir. Sizlarni guvoh qilamanki, men umram bilan birga hajni ham vojib qildim», dedi. Nofeʼ aytdi: U ikkisi uchun bitta tavof va bitta saʼy qildi, soʻng Nahr kuni kelgunicha ihromdan chiqmadi va (oʻshanda) hadyi soʻydi. U: «Kim umra bilan hajni birga qilib, ikkisiga birga ihrom bogʻlasa, Nahr kuni ikkisidan birga chiqmagunicha ihromdan chiqmasin», der edi.Нофеъ (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Абдуллоҳ ибн Абдуллоҳ ва Солим — Ҳажжож Ибн Зубайрга (қарши) тушган кечаларда, у ўлдирилишидан олдин — Ибн Умарга гапириб: «Бу йил ҳаж қилмасангиз, сизга зарар бўлмайди. Биз сиз билан Байт орасига тўсиқ бўлишидан қўрқамиз», дедилар. У: «Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга умра қилиб чиққан эдик, Қурайш кофирлари Байт билан (бизнинг) орамизга тўсиқ бўлдилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ ҳадйларини сўйдилар, бошларини олдирдилар ва қайтдилар. Бас, мен сизларни гувоҳ қиламанки, мен умрани (ўзимга) вожиб қилдим. Агар мен билан Байт ораси очиқ қолдирилса, тавоф қиламан; агар мен билан унинг орасига тўсиқ бўлса, Расулуллоҳ ﷺ қилгандек қиламан, мен у зот билан бирга эдим», деди. Сўнг Зул-Ҳулайфадан умрага иҳром боғлади, кейин йўлга тушди ва: «Уларнинг иши бир хилдир. Сизларни гувоҳ қиламанки, мен умрам билан бирга ҳажни ҳам вожиб қилдим», деди. Нофеъ айтди: У иккиси учун битта тавоф ва битта саъй қилди, сўнг Наҳр куни келгунича иҳромдан чиқмади ва (ўшанда) ҳадйи сўйди. У: «Ким умра билан ҳажни бирга қилиб, иккисига бирга иҳром боғласа, Наҳр куни иккисидан бирга чиқмагунича иҳромдан чиқмасин», дер эди.