أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ الْعُمَرِيُّ ، عَنْ نَافِعٍ ، أَنَّ رَجُلًا أَتَى ابْنَ عُمَرَ يَسْأَلُهُ عَنْ شَيْءٍ، فَقَالَ : " لَا عِلْمَ لِي، ثُمَّ الْتَفَتَ بَعْدَ أَنْ قَفَّي الرَّجُلُ، فَقَالَ : نِعْمَ مَا قَالَ ابْنُ عُمَرَ ! يُسْأَلُ عَمَّا لَا يَعْلَمُ، فَقَالَ : لَا عِلْمَ لِي "، يَعْنِي : ابْنُ عُمَرَ نَفْسَهُ
Nofiʼdan rivoyat qilinadiki, bir kishi Ibn Umarning oldiga kelib, undan bir narsa haqida soʻradi. U: «Menda ilm yoʻq», dedi. Soʻng kishi orqa oʻgirib ketganidan keyin oʻgirilib: «Ibn Umar naqadar yaxshi aytdi! Undan bilmagan narsasi haqida soʻralsa: ‹Menda ilm yoʻq›, deydi», dedi. Yaʼni Ibn Umar oʻzini (nazarda tutdi).Нофиъдан ривоят қилинадики, бир киши Ибн Умарнинг олдига келиб, ундан бир нарса ҳақида сўради. У: «Менда илм йўқ», деди. Сўнг киши орқа ўгириб кетганидан кейин ўгирилиб: «Ибн Умар нақадар яхши айтди! Ундан билмаган нарсаси ҳақида сўралса: ‹Менда илм йўқ›, дейди», деди. Яъни Ибн Умар ўзини (назарда тутди).