أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَدْهَمَ ، قَالَ : سَأَلْتُ ابْنَ شُبْرُمَةَ عَنْ شَيْءٍ، وَكَانَتْ عِنْدِي مَسْأَلَةٌ شَدِيدَةٌ، فَقُلْتُ : رَحِمَكَ اللَّهُ، انْظُرْ فِيهَا، قَالَ : " إِذَا وَضَحَ لِيَ الطَّرِيقُ، وَوَجَدْتُ الْأَثَرَ، لَمْ أَحْبَسْ "
Ibrohim ibn Adham aytdi: Men Ibn Shubrumadan bir narsa haqida soʻradim, huzurimda ogʻir bir masala bor edi. Men: «Alloh senga rahm qilsin, unga bir nazar sol», dedim. U: «Menga yoʻl ravshan boʻlsa va asarni topsam, ushlab turmayman», dedi.Иброҳим ибн Адҳам айтди: Мен Ибн Шубрумадан бир нарса ҳақида сўрадим, ҳузуримда оғир бир масала бор эди. Мен: «Аллоҳ сенга раҳм қилсин, унга бир назар сол», дедим. У: «Менга йўл равшан бўлса ва асарни топсам, ушлаб турмайман», деди.