أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ ، أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ الْأَسْوَدِ ، عَنْ عِيسَى ، قَالَ : سَمِعْتُ الشَّعْبِيَّ ، يَقُولُ : " إِنَّمَا كَانَ يَطْلُبُ هَذَا الْعِلْمَ مَنْ اجْتَمَعَتْ فِيهِ خَصْلَتَانِ : الْعَقْلُ وَالنُّسُكُ، فَإِنْ كَانَ نَاسِكًا، وَلَمْ يَكُنْ عَاقِلًا، قَالَ : هَذَا أَمْرٌ لَا يَنَالُهُ إِلَّا الْعُقَلَاءُ، فَلَمْ يَطْلُبْهُ، وَإِنْ كَانَ عَاقِلًا وَلَمْ يَكُنْ نَاسِكًا، قَالَ : هَذَا أَمْرٌ لَا يَنَالُهُ إِلَّا النُّسَّاكُ، فَلَمْ يَطْلُبْهُ، فَقَالَ الشَّعْبِيُّ : وَلَقَدْ رَهِبْتُ أَنْ يَكُونَ يَطْلُبُهُ الْيَوْمَ مَنْ لَيْسَتْ فِيهِ وَاحِدَةٌ مِنْهُمَا : لَا عَقْلٌ وَلَا نُسُكٌ "
Iso aytadi: Men Shaʼbiyning shunday deganini eshitdim: «Bu ilmni faqat ikki xislat jamlangan kishi talab qilar edi: aql va ibodat. Agar u obid boʻlsa-yu, aqlli boʻlmasa: Bu ishga faqat aqllilar erishadi, — der va uni talab qilmas edi. Agar aqlli boʻlsa-yu, obid boʻlmasa: Bu ishga faqat obidlar erishadi, — der va uni talab qilmas edi». Shaʼbiy aytdi: «Bugun uni bu ikkisining biri ham — na aqli, na ibodati boʻlmagan kishi talab qilishidan qoʻrqdim».Исо айтади: Мен Шаъбийнинг шундай деганини эшитдим: «Бу илмни фақат икки хислат жамланган киши талаб қилар эди: ақл ва ибодат. Агар у обид бўлса-ю, ақлли бўлмаса: Бу ишга фақат ақллилар эришади, — дер ва уни талаб қилмас эди. Агар ақлли бўлса-ю, обид бўлмаса: Бу ишга фақат обидлар эришади, — дер ва уни талаб қилмас эди». Шаъбий айтди: «Бугун уни бу иккисининг бири ҳам — на ақли, на ибодати бўлмаган киши талаб қилишидан қўрқдим».