حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ ، عَنْ أَبِي رَبَاحٍ شَيْخٌ مِنْ آلِ عُمَرَ، قَالَ : رَأَى سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيِّبِ رَجُلًا يُصَلِّي بَعْدَ الْعَصْرِ الرَّكْعَتَيْنِ يُكَبِّرُ، فَقَالَ لَهُ : يَا أَبَا مُحَمَّدٍ، أَيُعَذِّبُنِي اللَّهُ عَلَى الصَّلَاةِ؟، قَالَ : " لَا، وَلَكِنْ يُعَذِّبُكَ اللَّهُ بِخِلَافِ السُّنَّةِ "
Saʼid ibn Musayyab bir kishining asrdan keyin ikki rakat namoz oʻqib, takbir aytayotganini koʻrdi. U kishi unga: «Ey Abu Muhammad, Alloh meni namoz uchun azoblaydimi?» dedi. U: «Yoʻq, lekin Alloh seni sunnatga xilof qilganing uchun azoblaydi», dedi.Саъид ибн Мусайяб бир кишининг асрдан кейин икки ракат намоз ўқиб, такбир айтаётганини кўрди. У киши унга: «Эй Абу Муҳаммад, Аллоҳ мени намоз учун азоблайдими?» деди. У: «Йўқ, лекин Аллоҳ сени суннатга хилоф қилганинг учун азоблайди», деди.