أَخْبَرَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ ، أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ ، عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، قَالَ : كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " أَزْهَرَ اللَّوْنِ كَأَنَّ عَرَقَهُ اللُّؤْلُؤُ، إِذَا مَشَى تَكَفَّأَ، وَمَا مَسِسْتُ حَرِيرَةً وَلَا دِيبَاجَةً أَلْيَنَ مِنْ كَفِّهِ، وَلَا شَمِمْتُ رَائِحَةً قَطُّ أَطْيَبُ مِنْ رَائِحَتِهِ : مِسْكَةً وَلَا غَيْرَهَا "
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ rangi yorugʻ edilar, goʻyo terlari marvariddek edi. Yurganlarida olgʻa egilib yurardilar. Men na ipakni, na diboni u zotning kaftlaridan koʻra yumshoqroq qilib ushlaganman va na mushkni, na boshqasini u zotning hidlaridan koʻra xushboʻyroq hidlaganman.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ранги ёруғ эдилар, гўё терлари марвариддек эди. Юрганларида олға эгилиб юрардилар. Мен на ипакни, на дибони у зотнинг кафтларидан кўра юмшоқроқ қилиб ушлаганман ва на мушкни, на бошқасини у зотнинг ҳидларидан кўра хушбўйроқ ҳидлаганман.