Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizni oʻttiz otliq boʻlgan bir kichik qoʻshin qilib joʻnatdilar. Biz bir qavmning oldiga tushib, ulardan bizni mehmon qilishlarini soʻradik. Ular esa bosh tortdilar. Soʻng ularning boshligʻini chayon chaqib oldi. Ular oldimizga kelib: «Sizlarda chayon chaqqanni oʻqib davolaydigan kishi bormi?» dedilar. Men: «Ha, men bor. Lekin bizga qoʻy bermaguningizcha unga oʻqimayman», dedim. Ular: «Sizlarga oʻttizta qoʻy beramiz», dedilar. Biz uni qabul qildik. Men unga «Alhamd»ni (Fotiha surasini) yetti marta oʻqidim. U tuzalib ketdi, biz esa qoʻylarni oldik. Keyin koʻnglimizga undan (undan olishdan) bir narsa keldi. Shunda biz: «Nabiy ﷺning oldilariga borgunimizcha shoshilmanglar», dedik. Qaytib borganimizda men u zotga qilgan ishimni aytdim. U zot: «Uning ruqya (oʻqib davolash) ekanini qayerdan bilding? Uni boʻlishib olinglar va menga ham oʻzlaringiz bilan bir ulush ajratinglar», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизни ўттиз отлиқ бўлган бир кичик қўшин қилиб жўнатдилар. Биз бир қавмнинг олдига тушиб, улардан бизни меҳмон қилишларини сўрадик. Улар эса бош тортдилар. Сўнг уларнинг бошлиғини чаён чақиб олди. Улар олдимизга келиб: «Сизларда чаён чаққанни ўқиб даволайдиган киши борми?» дедилар. Мен: «Ҳа, мен бор. Лекин бизга қўй бермагунингизча унга ўқимайман», дедим. Улар: «Сизларга ўттизта қўй берамиз», дедилар. Биз уни қабул қилдик. Мен унга «Алҳамд»ни (Фотиҳа сурасини) етти марта ўқидим. У тузалиб кетди, биз эса қўйларни олдик. Кейин кўнглимизга ундан (ундан олишдан) бир нарса келди. Шунда биз: «Набий ﷺнинг олдиларига боргунимизча шошилманглар», дедик. Қайтиб борганимизда мен у зотга қилган ишимни айтдим. У зот: «Унинг руқя (ўқиб даволаш) эканини қаердан билдинг? Уни бўлишиб олинглар ва менга ҳам ўзларингиз билан бир улуш ажратинглар», дедилар.