حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عُثْمَانَ أَبُو شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُبَيْدَةَ، - أَظُنُّهُ قَالَ - حَدَّثَنَا أَبِي، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ جَاءَ أَعْرَابِيٌّ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَتَقَاضَاهُ دَيْنًا كَانَ عَلَيْهِ فَاشْتَدَّ عَلَيْهِ حَتَّى قَالَ لَهُ أُحَرِّجُ عَلَيْكَ إِلاَّ قَضَيْتَنِي . فَانْتَهَرَهُ أَصْحَابُهُ وَقَالُوا وَيْحَكَ تَدْرِي مَنْ تُكَلِّمُ قَالَ إِنِّي أَطْلُبُ حَقِّي . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " هَلاَّ مَعَ صَاحِبِ الْحَقِّ كُنْتُمْ " . ثُمَّ أَرْسَلَ إِلَى خَوْلَةَ بِنْتِ قَيْسٍ فَقَالَ لَهَا " إِنْ كَانَ عِنْدَكِ تَمْرٌ فَأَقْرِضِينَا حَتَّى يَأْتِيَنَا تَمْرٌ فَنَقْضِيَكِ " . فَقَالَتْ نَعَمْ بِأَبِي أَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ فَأَقْرَضَتْهُ فَقَضَى الأَعْرَابِيَّ وَأَطْعَمَهُ فَقَالَ أَوْفَيْتَ أَوْفَى اللَّهُ لَكَ . فَقَالَ " أُولَئِكَ خِيَارُ النَّاسِ إِنَّهُ لاَ قُدِّسَتْ أُمَّةٌ لاَ يَأْخُذُ الضَّعِيفُ فِيهَا حَقَّهُ غَيْرَ مُتَعْتَعٍ " .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir aʼrobiy Paygʻambar ﷺning zimmalaridagi qarzni talab qilib keldi va unga qattiqchilik qildi, hatto: «Menga (qarzimni) ado etmasang, senga tang qilaman», dedi. Sahobalar uni koyib: «Voy, sen kim bilan gaplashayotganingni bilasanmi?» dedilar. U: «Men (faqat) haqqimni talab qilyapman», dedi. Shunda Paygʻambar ﷺ: «Nega haq egasi tomonida boʻlmadingiz?» dedilar. Soʻng Xavla binti Qays (roziyallohu anho)ga kishi yubordilar va unga: «Agar oldingda xurmo boʻlsa, bizga xurmo kelguncha qarz berib tur, keyin senga qaytaramiz», dedilar. U: «Ha, otam senga fido boʻlsin, ey Rasululloh», dedi. (Roviy) aytadi: U (Xavla) qarz berdi, (Paygʻambar) aʼrobiyning (qarzini) ado etdilar va uni taomlantirdilar. U (aʼrobiy): «Toʻliq berding, Alloh senga toʻliq bersin», dedi. Shunda (Paygʻambar): «Ana oʻshalar kishilarning yaxshilaridir. Zaif (kishi) unda betashvish oʻz haqqini ololmaydigan ummat pok boʻlmaydi (barokat topmaydi)», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир аъробий Пайғамбар ﷺнинг зиммаларидаги қарзни талаб қилиб келди ва унга қаттиқчилик қилди, ҳатто: «Менга (қарзимни) адо этмасанг, сенга танг қиламан», деди. Саҳобалар уни койиб: «Вой, сен ким билан гаплашаётганингни биласанми?» дедилар. У: «Мен (фақат) ҳаққимни талаб қиляпман», деди. Шунда Пайғамбар ﷺ: «Нега ҳақ эгаси томонида бўлмадингиз?» дедилар. Сўнг Хавла бинти Қайс (розияллоҳу анҳо)га киши юбордилар ва унга: «Агар олдингда хурмо бўлса, бизга хурмо келгунча қарз бериб тур, кейин сенга қайтарамиз», дедилар. У: «Ҳа, отам сенга фидо бўлсин, эй Расулуллоҳ», деди. (Ровий) айтади: У (Хавла) қарз берди, (Пайғамбар) аъробийнинг (қарзини) адо этдилар ва уни таомлантирдилар. У (аъробий): «Тўлиқ бердинг, Аллоҳ сенга тўлиқ берсин», деди. Шунда (Пайғамбар): «Ана ўшалар кишиларнинг яхшиларидир. Заиф (киши) унда беташвиш ўз ҳаққини ололмайдиган уммат пок бўлмайди (барокат топмайди)», дедилар.