Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Kim nodonlik yoki qabilaviy taassub bilan tosh, qamchi yoki tayoq bilan (birovni) oʻldirsa, uning zimmasiga xato bilan oʻldirishning diyati vojib boʻladi. Kim ataylab oʻldirsa, unga qasos (bor). Kim uning (qotil bilan qasos yoki diya olish) orasiga toʻsqinlik qilsa, uning ustiga Allohning, farishtalarning va barcha odamlarning laʼnati boʻlsin. Undan na farz, na nafl (amali) qabul qilinmaydi», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Ким нодонлик ёки қабилавий таассуб билан тош, қамчи ёки таёқ билан (бировни) ўлдирса, унинг зиммасига хато билан ўлдиришнинг дияти вожиб бўлади. Ким атайлаб ўлдирса, унга қасос (бор). Ким унинг (қотил билан қасос ёки дия олиш) орасига тўсқинлик қилса, унинг устига Аллоҳнинг, фаришталарнинг ва барча одамларнинг лаънати бўлсин. Ундан на фарз, на нафл (амали) қабул қилинмайди», дедилар.