Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim (ikki jamoa) oʻrtasidagi koʻr janjalda yoki otishmada tosh, qamchi yoxud tayoq bilan oʻldirilsa, uning tovoni xato (bexosdan) oʻldirish tovonidir. Kim ataylab oʻldirsa, uning qoʻliga qasos boʻladi. Kim (qasos bilan qotil) oʻrtasiga toʻsiq boʻlsa, unga Allohning, farishtalarning va barcha odamlarning laʼnati boʻlsin, undan na fidya (badal) va na (boshqa) tovon qabul qilinadi», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким (икки жамоа) ўртасидаги кўр жанжалда ёки отишмада тош, қамчи ёхуд таёқ билан ўлдирилса, унинг товони хато (бехосдан) ўлдириш товонидир. Ким атайлаб ўлдирса, унинг қўлига қасос бўлади. Ким (қасос билан қотил) ўртасига тўсиқ бўлса, унга Аллоҳнинг, фаришталарнинг ва барча одамларнинг лаънати бўлсин, ундан на фидя (бадал) ва на (бошқа) товон қабул қилинади», дедилар.