Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men kasal boʻlib qoldim, Rasululloh ﷺ meni koʻrgani keldilar, u zot bilan birga Abu Bakr ham bor edi, ikkovlari piyoda kelayotgan edilar. Men esa hushimni yoʻqotgan edim. Rasululloh ﷺ tahorat oldilar-da, tahorat suvidan menga sepdilar. Men: «Ey Rasululloh, qanday qilayin, molim haqida qanday hukm qilayin?» dedim. Nihoyat Niso surasining oxirida meros oyati nozil boʻldi: {Agar merosi olinadigan kishi kalola (ota-onasiz va farzandsiz) boʻlsa…} degan oyat va {Sendan fatvo soʻraydilar. Ayt: Alloh sizlarga kalola haqida fatvo beradi…} (Niso 176) degan oyat.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен касал бўлиб қолдим, Расулуллоҳ ﷺ мени кўргани келдилар, у зот билан бирга Абу Бакр ҳам бор эди, икковлари пиёда келаётган эдилар. Мен эса ҳушимни йўқотган эдим. Расулуллоҳ ﷺ таҳорат олдилар-да, таҳорат сувидан менга сепдилар. Мен: «Эй Расулуллоҳ, қандай қилайин, молим ҳақида қандай ҳукм қилайин?» дедим. Ниҳоят Нисо сурасининг охирида мерос ояти нозил бўлди: {Агар мероси олинадиган киши калола (ота-онасиз ва фарзандсиз) бўлса…} деган оят ва {Сендан фатво сўрайдилар. Айт: Аллоҳ сизларга калола ҳақида фатво беради…} (Нисо 176) деган оят.