Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ zikr etilganda, u kishi shunday dedilar: «U zot odamlarning eng koʻrkami, eng saxovatlisi va eng jasuri edilar. Bir kecha madinaliklar qoʻrqib ketishdi va ovoz kelgan tomonga yoʻl olishdi. Rasululloh ﷺ ularni qarshi olib qaytdilar, u zot ovoz kelgan joyga hammadan oldin yetib borgan edilar. U zot Abu Talhaning yalangʻoch, egarsiz otida, boʻyinlarida qilich osilgan holda: ‹Ey odamlar, qoʻrqmanglar!› deb ularni qaytarib yurar edilar. Soʻng ot haqida: ‹Uni dengizdek topdik›, yoki ‹U haqiqatan dengizdir›, dedilar». Hammod aytdi: Menga Sobit yoki boshqasi shunday deb aytdi: «U Abu Talhaning sekin yuradigan oti edi, biroq oʻsha kundan keyin uni hech qanday ot oʻzib keta olmadi».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ зикр этилганда, у киши шундай дедилар: «У зот одамларнинг энг кўрками, энг саховатлиси ва энг жасури эдилар. Бир кеча мадиналиклар қўрқиб кетишди ва овоз келган томонга йўл олишди. Расулуллоҳ ﷺ уларни қарши олиб қайтдилар, у зот овоз келган жойга ҳаммадан олдин етиб борган эдилар. У зот Абу Талҳанинг яланғоч, эгарсиз отида, бўйинларида қилич осилган ҳолда: ‹Эй одамлар, қўрқманглар!› деб уларни қайтариб юрар эдилар. Сўнг от ҳақида: ‹Уни денгиздек топдик›, ёки ‹У ҳақиқатан денгиздир›, дедилар». Ҳаммод айтди: Менга Собит ёки бошқаси шундай деб айтди: «У Абу Талҳанинг секин юрадиган оти эди, бироқ ўша кундан кейин уни ҳеч қандай от ўзиб кета олмади».