حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَأَصْحَابُهُ فَأَحْرَمْنَا بِالْحَجِّ فَلَمَّا قَدِمْنَا مَكَّةَ قَالَ " اجْعَلُوا حَجَّكُمْ عُمْرَةً " . فَقَالَ النَّاسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ أَحْرَمْنَا بِالْحَجِّ فَكَيْفَ نَجْعَلُهَا عُمْرَةً قَالَ " انْظُرُوا مَا آمُرُكُمْ بِهِ فَافْعَلُوا " . فَرَدُّوا عَلَيْهِ الْقَوْلَ فَغَضِبَ فَانْطَلَقَ حَتَّى دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ غَضْبَانَ فَرَأَتِ الْغَضَبَ فِي وَجْهِهِ فَقَالَتْ مَنْ أَغْضَبَكَ أَغْضَبَهُ اللَّهُ قَالَ " وَمَالِي لاَ أَغْضَبُ وَأَنَا آمُرُ أَمْرًا فَلاَ أُتْبَعُ " .
Baro ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ va ashoblari yoʻlga chiqdilar, biz haj uchun ehromga kirdik. Makkaga yetib kelganimizda, u zot: ‹Hajingizni umra qilinglar›, dedilar. Odamlar: ‹Yo Rasululloh, biz haj uchun ehromga kirdik-ku, uni qanday qilib umra qilamiz?› dedilar. U zot: ‹Men sizlarga nimani buyursam, shuni qilinglar›, dedilar. Ular esa u zotga soʻzni qaytardilar. Shunda u zot gʻazablandilar va yurib borib, gʻazabli holda Oishaning huzuriga kirdilar. Oisha u zotning yuzida gʻazabni koʻrib: ‹Sizni kim gʻazablantirdi? Alloh uni gʻazablantirsin!› dedi. U zot: ‹Nega gʻazablanmay, men bir ishga buyursam-u, unga itoat qilinmasa?› dedilar.»Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ ва ашоблари йўлга чиқдилар, биз ҳаж учун эҳромга кирдик. Маккага етиб келганимизда, у зот: ‹Ҳажингизни умра қилинглар›, дедилар. Одамлар: ‹Ё Расулуллоҳ, биз ҳаж учун эҳромга кирдик-ку, уни қандай қилиб умра қиламиз?› дедилар. У зот: ‹Мен сизларга нимани буюрсам, шуни қилинглар›, дедилар. Улар эса у зотга сўзни қайтардилар. Шунда у зот ғазабландилар ва юриб бориб, ғазабли ҳолда Оишанинг ҳузурига кирдилар. Оиша у зотнинг юзида ғазабни кўриб: ‹Сизни ким ғазаблантирди? Аллоҳ уни ғазаблантирсин!› деди. У зот: ‹Нега ғазабланмай, мен бир ишга буюрсам-у, унга итоат қилинмаса?› дедилар.»