حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ أَبِي نَعَامَةَ، سَمِعَهُ مِنْ، خَالِدِ بْنِ عُمَيْرٍ قَالَ خَطَبَنَا عُتْبَةُ بْنُ غَزْوَانَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَقَالَ لَقَدْ رَأَيْتُنِي سَابِعَ سَبْعَةٍ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ مَا لَنَا طَعَامٌ نَأْكُلُهُ إِلاَّ وَرَقُ الشَّجَرِ حَتَّى قَرِحَتْ أَشْدَاقُنَا .
Utba ibn Gʻazvon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U minbarda bizga xutba qilib dedi: «Men oʻzimni Rasululloh ﷺ bilan birga yetti kishining yettinchisi boʻlgan holda koʻrganman. Ogʻzimiz yarador boʻlgunicha, daraxt bargidan boshqa yeydigan taomimiz yoʻq edi».Утба ибн Ғазвон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У минбарда бизга хутба қилиб деди: «Мен ўзимни Расулуллоҳ ﷺ билан бирга етти кишининг еттинчиси бўлган ҳолда кўрганман. Оғзимиз ярадор бўлгунича, дарахт баргидан бошқа ейдиган таомимиз йўқ эди».