حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ زَائِدَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَأْمُرُ بِالصَّدَقَةِ فَيَنْطَلِقُ أَحَدُنَا يَتَحَامَلُ حَتَّى يَجِيءَ بِالْمُدِّ وَإِنَّ لأَحَدِهِمُ الْيَوْمَ مِائَةَ أَلْفٍ . قَالَ شَقِيقٌ كَأَنَّهُ يُعَرِّضُ بِنَفْسِهِ .
Abu Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ sadaqa berishga buyurardilar. Bas, birimiz borib zoʻrgʻa yuk tashib, bir mudd topib kelardi. Bugun esa ulardan birortasining yuz ming boyligi bordir», dedilar. Shaqiq: «Goʻyoki u oʻzini nazarda tutayotgan edi», dedi.Абу Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ садақа беришга буюрардилар. Бас, биримиз бориб зўрға юк ташиб, бир мудд топиб келарди. Бугун эса улардан бирортасининг юз минг бойлиги бордир», дедилар. Шақиқ: «Гўёки у ўзини назарда тутаётган эди», деди.