حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّا بْنِ أَبِي زَائِدَةَ، عَنْ أَبِي مَالِكٍ الأَشْجَعِيِّ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " تَرِدُونَ عَلَىَّ غُرًّا مُحَجَّلِينَ مِنَ الْوُضُوءِ سِيمَاءُ أُمَّتِي لَيْسَ لأَحَدٍ غَيْرِهَا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlar mening huzurimga taharat asaridan yuzlaringiz, qoʻl-oyoqlaringiz nurafshon boʻlgan holda kelasizlar. Bu mening ummatimning alomati boʻlib, undan boshqa hech kimda yoʻqdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлар менинг ҳузуримга таҳарат асаридан юзларингиз, қўл-оёқларингиз нурафшон бўлган ҳолда келасизлар. Бу менинг умматимнинг аломати бўлиб, ундан бошқа ҳеч кимда йўқдир», дедилар.