حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبِيدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " إِنِّي لأَعْلَمُ آخِرَ أَهْلِ النَّارِ خُرُوجًا مِنْهَا وَآخِرَ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولاً الْجَنَّةَ . رَجُلٌ يَخْرُجُ مِنَ النَّارِ حَبْوًا فَيُقَالُ لَهُ اذْهَبْ فَادْخُلِ الْجَنَّةَ . فَيَأْتِيهَا فَيُخَيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهَا مَلأَى فَيَرْجِعُ فَيَقُولُ يَا رَبِّ وَجَدْتُهَا مَلأَى . فَيَقُولُ اللَّهُ اذْهَبْ فَادْخُلِ الْجَنَّةَ . فَيَأْتِيهَا فَيُخَيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهَا مَلأَى فَيَرْجِعُ فَيَقُولُ يَا رَبِّ وَجَدْتُهَا مَلأَى . فَيَقُولُ اللَّهُ سُبْحَانَهُ اذْهَبْ فَادْخُلِ الْجَنَّةَ . فَيَأْتِيهَا فَيُخَيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهَا مَلأَى فَيَرْجِعُ فَيَقُولُ يَا رَبِّ إِنَّهَا مَلأَى . فَيَقُولُ اللَّهُ اذْهَبْ فَادْخُلِ الْجَنَّةَ . فَإِنَّ لَكَ مِثْلَ الدُّنْيَا وَعَشَرَةَ أَمْثَالِهَا - أَوْ إِنَّ لَكَ مِثْلَ عَشَرَةِ أَمْثَالِ الدُّنْيَا - فَيَقُولُ أَتَسْخَرُ بِي - أَوْ أَتَضْحَكُ بِي - وَأَنْتَ الْمَلِكُ " . قَالَ فَلَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ضَحِكَ حَتَّى بَدَتْ نَوَاجِذُهُ . فَكَانَ يُقَالُ هَذَا أَدْنَى أَهْلِ الْجَنَّةِ مَنْزِلَةً .
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men doʻzax ahlidan undan eng oxirida chiqadigan kishini va jannat ahlidan jannatga eng oxirida kiradigan kishini bilaman. U doʻzaxdan emaklab chiqadigan bir kishidir. Unga: ‹Bor, jannatga kir›, deyiladi. U jannatga keladi, biroq unga jannat toʻlib ketgandek koʻrsatiladi. Shunda u qaytib: ‹Ey Robbim, uni toʻlib ketgan holda topdim›, deydi. Alloh: ‹Bor, jannatga kir›, deydi. U yana keladi, unga jannat toʻlib ketgandek koʻrsatiladi. Shunda u qaytib: ‹Ey Robbim, uni toʻlib ketgan holda topdim›, deydi. Alloh subhonahu: ‹Bor, jannatga kir›, deydi. U yana keladi, unga jannat toʻlib ketgandek koʻrsatiladi. Shunda u qaytib: ‹Ey Robbim, u toʻlib ketgan›, deydi. Alloh: ‹Bor, jannatga kir. Albatta senga dunyoning misli va uning oʻn barobari bor› — yoki: ‹Albatta senga dunyoning oʻn barobari misli bor› — deydi. Shunda u: ‹Sen Podshoh boʻla turib meni masxara qilyapsanmi?› — yoki: ‹mendan kulyapsanmi?› — deydi», dedilar. U (Ibn Masʼud): «Men Rasululloh ﷺni ozgʻich tishlari koʻrinib ketguncha kulganlarini koʻrdim», dedi. Va: «Jannat ahlining eng past martabalisi shu, deb aytilar edi», deyilardi.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен дўзах аҳлидан ундан энг охирида чиқадиган кишини ва жаннат аҳлидан жаннатга энг охирида кирадиган кишини биламан. У дўзахдан эмаклаб чиқадиган бир кишидир. Унга: ‹Бор, жаннатга кир›, дейилади. У жаннатга келади, бироқ унга жаннат тўлиб кетгандек кўрсатилади. Шунда у қайтиб: ‹Эй Роббим, уни тўлиб кетган ҳолда топдим›, дейди. Аллоҳ: ‹Бор, жаннатга кир›, дейди. У яна келади, унга жаннат тўлиб кетгандек кўрсатилади. Шунда у қайтиб: ‹Эй Роббим, уни тўлиб кетган ҳолда топдим›, дейди. Аллоҳ субҳонаҳу: ‹Бор, жаннатга кир›, дейди. У яна келади, унга жаннат тўлиб кетгандек кўрсатилади. Шунда у қайтиб: ‹Эй Роббим, у тўлиб кетган›, дейди. Аллоҳ: ‹Бор, жаннатга кир. Албатта сенга дунёнинг мисли ва унинг ўн баробари бор› — ёки: ‹Албатта сенга дунёнинг ўн баробари мисли бор› — дейди. Шунда у: ‹Сен Подшоҳ бўла туриб мени масхара қиляпсанми?› — ёки: ‹мендан куляпсанми?› — дейди», дедилар. У (Ибн Масъуд): «Мен Расулуллоҳ ﷺни озғич тишлари кўриниб кетгунча кулганларини кўрдим», деди. Ва: «Жаннат аҳлининг энг паст мартабалиси шу, деб айтилар эди», дейиларди.