حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مَعْدِيُّ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا ابْنُ عَجْلاَنَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " أَلاَ هَلْ عَسَى أَحَدُكُمْ أَنْ يَتَّخِذَ الصُّبَّةَ مِنَ الْغَنَمِ عَلَى رَأْسِ مِيلٍ أَوْ مِيلَيْنِ، فَيَتَعَذَّرَ عَلَيْهِ الْكَلأُ، فَيَرْتَفِعَ. ثُمَّ تَجِيءُ الْجُمُعَةُ فَلاَ يَجِيءُ وَلاَ يَشْهَدُهَا وَتَجِيءُ الْجُمُعَةُ فَلاَ يَشْهَدُهَا. وَتَجِيءُ الْجُمُعَةُ فَلاَ يَشْهَدُهَا. حَتَّى يُطْبَعَ عَلَى قَلْبِهِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz bir yoki ikki mil naridagi joyda qoʻylar podasini boqib yursa, oʻsha yerda oʻt topolmay, undan-da uzoqroqqa ketib qoladi. Soʻng juma keladi, u kelmaydi va unga hozir boʻlmaydi; yana juma keladi, unga hozir boʻlmaydi; yana juma keladi, unga hozir boʻlmaydi — toki uning qalbi muhrlanib qoʻyilguncha», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз бир ёки икки мил наридаги жойда қўйлар подасини боқиб юрса, ўша ерда ўт тополмай, ундан-да узоқроққа кетиб қолади. Сўнг жума келади, у келмайди ва унга ҳозир бўлмайди; яна жума келади, унга ҳозир бўлмайди; яна жума келади, унга ҳозир бўлмайди — токи унинг қалби муҳрланиб қўйилгунча», дедилар.