حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ حَمْزَةَ بْنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ تَخَلَّفَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَانْتَهَيْنَا إِلَى الْقَوْمِ وَقَدْ صَلَّى بِهِمْ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ رَكْعَةً فَلَمَّا أَحَسَّ بِالنَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ذَهَبَ يَتَأَخَّرُ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنْ يُتِمَّ الصَّلاَةَ قَالَ " وَقَدْ أَحْسَنْتَ كَذَلِكَ فَافْعَلْ " .
Mugʻiyra ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ (safarda) ortda qoldilar. Biz qavmning oldiga yetib kelganimizda, Abdurahmon ibn Avf ularga bir rakaat namoz oʻqib boʻlgan edi. U Nabiy ﷺni sezib qolib, orqaga chekinmoqchi boʻldi. Nabiy ﷺ unga namozni toʻldirishni ishora qildilar va: «Yaxshi qilding, shu tariqa qilaver», dedilar.Муғийра ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ (сафарда) ортда қолдилар. Биз қавмнинг олдига етиб келганимизда, Абдураҳмон ибн Авф уларга бир ракаат намоз ўқиб бўлган эди. У Набий ﷺни сезиб қолиб, орқага чекинмоқчи бўлди. Набий ﷺ унга намозни тўлдиришни ишора қилдилар ва: «Яхши қилдинг, шу тариқа қилавер», дедилар.