حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا هُشَيْمُ بْنُ بَشِيرٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " إِنَّمَا جُعِلَ الإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ وَإِنْ صَلَّى قَائِمًا فَصَلُّوا قِيَامًا وَإِنْ صَلَّى قَاعِدًا فَصَلُّوا قُعُودًا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Imom faqat unga ergashilishi uchun tayinlangan. Bas, u takbir aytsa, siz ham takbir ayting; u rukuʼ qilsa, siz ham rukuʼ qilinglar; u ‹Samiʼallohu liman hamidah› desa, siz ‹Robbano va lakal hamd› denglar; u tik turgan holda namoz oʻqisa, siz ham tik turgan holda oʻqinglar; u oʻtirgan holda namoz oʻqisa, siz ham oʻtirgan holda oʻqinglar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Имом фақат унга эргашилиши учун тайинланган. Бас, у такбир айтса, сиз ҳам такбир айтинг; у рукуъ қилса, сиз ҳам рукуъ қилинглар; у ‹Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ› деса, сиз ‹Роббано ва лакал ҳамд› денглар; у тик турган ҳолда намоз ўқиса, сиз ҳам тик турган ҳолда ўқинглар; у ўтирган ҳолда намоз ўқиса, сиз ҳам ўтирган ҳолда ўқинглар», дедилар.