Abu Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺning huzurlariga bir kishi kelib: «Ey Allohning Rasuli! Men bomdod namozida falon kishi sababli orqada qolaman, chunki u bizga namozni juda uzun oʻqiydi», dedi. (Rovoiy aytadi:) Men Rasululloh ﷺni oʻsha kungidek biror vaʼzda qattiq gʻazablangan holda hech koʻrmaganman. U zot: «Ey odamlar! Sizlarning orangizda (kishilarni namozdan) bezdiradiganlar bor. Qaysi biringiz odamlarga imomlik qilsa, yengil oʻqisin, chunki ular orasida zaif, keksa va hojati bor kishilar boʻladi», dedilar.Абу Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺнинг ҳузурларига бир киши келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули! Мен бомдод намозида фалон киши сабабли орқада қоламан, чунки у бизга намозни жуда узун ўқийди», деди. (Ровоий айтади:) Мен Расулуллоҳ ﷺни ўша кунгидек бирор ваъзда қаттиқ ғазабланган ҳолда ҳеч кўрмаганман. У зот: «Эй одамлар! Сизларнинг орангизда (кишиларни намоздан) бездирадиганлар бор. Қайси бирингиз одамларга имомлик қилса, енгил ўқисин, чунки улар орасида заиф, кекса ва ҳожати бор кишилар бўлади», дедилар.