(Abu Masʼud (roziyallohu anhu) aytdi:) Bir kishi Paygʻambar ﷺning oldilariga kelib: «Men bomdod namozidan — falon (kishi) bizga (namozni) uzun qilgani sababli — kech qolaman (qatnashmay qoʻyaman)» dedi. (Abu Masʼud) aytdi: Men Rasululloh ﷺni hech qachon oʻsha kungidek (qattiq) gʻazab bilan vaʼz qilayotganini koʻrmaganman. (U zot:) «Ey odamlar, albatta sizlarning orangizda (odamlarni namozdan) qochiruvchilar bor; bas, qaysingiz odamlarga namoz oʻqib bersa, (namozni) yengil qilsin; chunki ular ichida bemor, keksa va hojati bor (kishi) boʻladi» dedilar.(Абу Масъуд (розияллоҳу анҳу) айтди:) Бир киши Пайғамбар ﷺнинг олдиларига келиб: «Мен бомдод намозидан — фалон (киши) бизга (намозни) узун қилгани сабабли — кеч қоламан (қатнашмай қўяман)» деди. (Абу Масъуд) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺни ҳеч қачон ўша кунгидек (қаттиқ) ғазаб билан ваъз қилаётганини кўрмаганман. (У зот:) «Эй одамлар, албатта сизларнинг орангизда (одамларни намоздан) қочирувчилар бор; бас, қайсингиз одамларга намоз ўқиб берса, (намозни) енгил қилсин; чунки улар ичида бемор, кекса ва ҳожати бор (киши) бўлади» дедилар.