Jarir ibn Abdulloh al-Bajaliy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Islomni qabul qilganimdan buyon Rasululloh ﷺ meni oldilariga kiritmay qoʻygan emaslar va meni koʻrsalar, albatta, yuzimga tabassum qilardilar. Bir marta men u zotga otning ustida barqaror tura olmasligimdan shikoyat qildim. Shunda u zot koʻksimga qoʻllarini urib: «Allohim, uni barqaror qil va uni toʻgʻri yoʻl koʻrsatuvchi hamda toʻgʻri yoʻlga yurgan kishi qil», dedilar.Жарир ибн Абдуллоҳ ал-Бажалий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Исломни қабул қилганимдан буён Расулуллоҳ ﷺ мени олдиларига киритмай қўйган эмаслар ва мени кўрсалар, албатта, юзимга табассум қилардилар. Бир марта мен у зотга отнинг устида барқарор тура олмаслигимдан шикоят қилдим. Шунда у зот кўксимга қўлларини уриб: «Аллоҳим, уни барқарор қил ва уни тўғри йўл кўрсатувчи ҳамда тўғри йўлга юрган киши қил», дедилар.