حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ نَجِيحٍ، - وَكَانَ ثِقَةً - عَنْ أَبِي عِمْرَانَ الْجَوْنِيِّ، عَنْ جُنْدُبِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَنَحْنُ فِتْيَانٌ حَزَاوِرَةٌ فَتَعَلَّمْنَا الإِيمَانَ قَبْلَ أَنْ نَتَعَلَّمَ الْقُرْآنَ ثُمَّ تَعَلَّمْنَا الْقُرْآنَ فَازْدَدْنَا بِهِ إِيمَانًا " .
Jundub ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Biz Nabiy ﷺ bilan birga edik, oʻsha paytda biz baquvvat yigitlar edik. Biz Qurʼonni oʻrganishdan oldin iymonni oʻrgandik, soʻng Qurʼonni oʻrgandik va u bilan iymonimiz ziyoda boʻldi», dedi.Жундуб ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Биз Набий ﷺ билан бирга эдик, ўша пайтда биз бақувват йигитлар эдик. Биз Қуръонни ўрганишдан олдин иймонни ўргандик, сўнг Қуръонни ўргандик ва у билан иймонимиз зиёда бўлди», деди.