حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " إِذَا خَلَّصَ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ مِنَ النَّارِ وَأَمِنُوا فَمَا مُجَادَلَةُ أَحَدِكُمْ لِصَاحِبِهِ فِي الْحَقِّ يَكُونُ لَهُ فِي الدُّنْيَا أَشَدَّ مُجَادَلَةً مِنَ الْمُؤْمِنِينَ لِرَبِّهِمْ فِي إِخْوَانِهِمُ الَّذِينَ أُدْخِلُوا النَّارَ . قَالَ يَقُولُونَ رَبَّنَا إِخْوَانُنَا كَانُوا يُصَلُّونَ مَعَنَا وَيَصُومُونَ مَعَنَا وَيَحُجُّونَ مَعَنَا فَأَدْخَلْتَهُمُ النَّارَ . فَيَقُولُ اذْهَبُوا فَأَخْرِجُوا مَنْ عَرَفْتُمْ مِنْهُمْ فَيَأْتُونَهُمْ فَيَعْرِفُونَهُمْ بِصُوَرِهِمْ لاَ تَأْكُلُ النَّارُ صُوَرَهُمْ فَمِنْهُمْ مَنْ أَخَذَتْهُ النَّارُ إِلَى أَنْصَافِ سَاقَيْهِ وَمِنْهُمْ مَنْ أَخَذَتْهُ إِلَى كَعْبَيْهِ فَيُخْرِجُونَهُمْ فَيَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرَجْنَا مَنْ قَدْ أَمَرْتَنَا . ثُمَّ يَقُولُ أَخْرِجُوا مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ وَزْنُ دِينَارٍ مِنَ الإِيمَانِ ثُمَّ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ وَزْنُ نِصْفِ دِينَارٍ ثُمَّ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ " . قَالَ أَبُو سَعِيدٍ فَمَنْ لَمْ يُصَدِّقْ هَذَا فَلْيَقْرَأْ {إِنَّ اللَّهَ لاَ يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ وَإِنْ تَكُ حَسَنَةً يُضَاعِفْهَا وَيُؤْتِ مِنْ لَدُنْهُ أَجْرًا عَظِيمًا} .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh moʻminlarni doʻzaxdan qutqarib, ular xotirjam boʻlganlarida, sizlardan biringiz oʻz oʻrtogʻi bilan dunyoda bir haqqi uchun tortishganidan koʻra kuchliroq tarzda moʻminlar Robbilari huzurida doʻzaxga kiritilgan iymonli birodarlari haqida tortishadilar. Ular: ‹Ey Robbimiz, ular bizning birodarlarimiz, biz bilan birga namoz oʻqirdilar, biz bilan birga roʻza tutardilar, biz bilan birga haj qilardilar, Sen esa ularni doʻzaxga kiritding›, deydilar. Shunda U: ‹Boringlar, ulardan tanigan kishilaringizni chiqaringlar›, deydi. Ular ularning oldiga borib, yuzlaridan taniydilar, doʻzax ularning yuzlarini yemagan boʻladi. Ulardan baʼzilarini doʻzax boldirining yarmigacha, baʼzilarini toʻpigigacha olgan boʻladi. Ularni chiqaradilar-da: ‹Ey Robbimiz, Sen buyurgan kishilarni chiqardik›, deydilar. Soʻng U: ‹Qalbida bir dinorcha iymoni boʻlgan kishini chiqaringlar, soʻng qalbida yarim dinorcha iymoni boʻlganini, soʻng qalbida bir dona xantal urugʻicha iymoni boʻlganini›, deydi», dedilar. Abu Said: «Kim bunga ishonmasa, {Albatta, Alloh zarra miqdoricha ham zulm qilmas. Agar (bir) yaxshilik boʻlsa, uni ikki barobar qilur va (bandaga) Oʻz huzuridan ulugʻ ajr berur} degan oyatni oʻqisin», dedi.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ мўминларни дўзахдан қутқариб, улар хотиржам бўлганларида, сизлардан бирингиз ўз ўртоғи билан дунёда бир ҳаққи учун тортишганидан кўра кучлироқ тарзда мўминлар Роббилари ҳузурида дўзахга киритилган иймонли биродарлари ҳақида тортишадилар. Улар: ‹Эй Роббимиз, улар бизнинг биродарларимиз, биз билан бирга намоз ўқирдилар, биз билан бирга рўза тутардилар, биз билан бирга ҳаж қилардилар, Сен эса уларни дўзахга киритдинг›, дейдилар. Шунда У: ‹Боринглар, улардан таниган кишиларингизни чиқаринглар›, дейди. Улар уларнинг олдига бориб, юзларидан танийдилар, дўзах уларнинг юзларини емаган бўлади. Улардан баъзиларини дўзах болдирининг ярмигача, баъзиларини тўпигигача олган бўлади. Уларни чиқарадилар-да: ‹Эй Роббимиз, Сен буюрган кишиларни чиқардик›, дейдилар. Сўнг У: ‹Қалбида бир динорча иймони бўлган кишини чиқаринглар, сўнг қалбида ярим динорча иймони бўлганини, сўнг қалбида бир дона хантал уруғича иймони бўлганини›, дейди», дедилар. Абу Саид: «Ким бунга ишонмаса, {Албатта, Аллоҳ зарра миқдорича ҳам зулм қилмас. Агар (бир) яхшилик бўлса, уни икки баробар қилур ва (бандага) Ўз ҳузуридан улуғ ажр берур} деган оятни ўқисин», деди.