حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ، عَنْ زِيَادِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ الْمَخْزُومِيِّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبَّادِ بْنِ جَعْفَرٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ جَاءَ مُشْرِكُو قُرَيْشٍ يُخَاصِمُونَ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِي الْقَدَرِ فَنَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ {يَوْمَ يُسْحَبُونَ فِي النَّارِ عَلَى وُجُوهِهِمْ ذُوقُوا مَسَّ سَقَرَ * إِنَّا كُلَّ شَىْءٍ خَلَقْنَاهُ بِقَدَرٍ } .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Qurayshning mushriklari Nabiy ﷺ huzurlariga kelib, qadar borasida bahslashdilar. Shunda ushbu oyat nozil boʻldi: {Ular yuztuban doʻzaxda sudralgan kunda: ‹Saqar (doʻzax)ning tegishini totib koʻringlar!› (deyilur). Albatta, biz har bir narsani qadar (oʻlchov) bilan yaratganmiz}».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Қурайшнинг мушриклари Набий ﷺ ҳузурларига келиб, қадар борасида баҳслашдилар. Шунда ушбу оят нозил бўлди: {Улар юзтубан дўзахда судралган кунда: ‹Сақар (дўзах)нинг тегишини тотиб кўринглар!› (дейилур). Албатта, биз ҳар бир нарсани қадар (ўлчов) билан яратганмиз}».