حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ أَبِي هِنْدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عَلَى أَصْحَابِهِ وَهُمْ يَخْتَصِمُونَ فِي الْقَدَرِ فَكَأَنَّمَا يُفْقَأُ فِي وَجْهِهِ حَبُّ الرُّمَّانِ مِنَ الْغَضَبِ فَقَالَ " بِهَذَا أُمِرْتُمْ أَوْ لِهَذَا خُلِقْتُمْ تَضْرِبُونَ الْقُرْآنَ بَعْضَهُ بِبَعْضٍ . بِهَذَا هَلَكَتِ الأُمَمُ قَبْلَكُمْ " . قَالَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو مَا غَبَطْتُ نَفْسِي بِمَجْلِسٍ تَخَلَّفْتُ فِيهِ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ مَا غَبَطْتُ نَفْسِي بِذَلِكَ الْمَجْلِسِ وَتَخَلُّفِي عَنْهُ.
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ sahobalari qadar haqida bahslashib turgan bir paytda ularning oldiga chiqib keldilar. Gʻazabdan yuzlari anor donalari yorilgandek qip-qizil boʻlib ketgan edi. Soʻng u zot: «Sizlarga shu buyurilganmi yoxud shuning uchun yaratilganmisiz? Qurʼonning bir qismini boshqa bir qismiga urib bahslashyapsizmi? Sizlardan avvalgi ummatlar ana shu bilan halok boʻlgan», dedilar. Abdulloh ibn Amr aytdi: «Men Rasululloh ﷺdan orqada qolib qatnashmagan hech bir majlisdan bunchalik afsuslanmagan edim, o majlisdan va unga qatnashmay qolganimdan qattiq afsusda qoldim».Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ саҳобалари қадар ҳақида баҳслашиб турган бир пайтда уларнинг олдига чиқиб келдилар. Ғазабдан юзлари анор доналари ёрилгандек қип-қизил бўлиб кетган эди. Сўнг у зот: «Сизларга шу буюрилганми ёхуд шунинг учун яратилганмисиз? Қуръоннинг бир қисмини бошқа бир қисмига уриб баҳслашяпсизми? Сизлардан аввалги умматлар ана шу билан ҳалок бўлган», дедилар. Абдуллоҳ ибн Амр айтди: «Мен Расулуллоҳ ﷺдан орқада қолиб қатнашмаган ҳеч бир мажлисдан бунчалик афсусланмаган эдим, о мажлисдан ва унга қатнашмай қолганимдан қаттиқ афсусда қолдим».