حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ الأَجْلَحِ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْخَلِيلِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ، قَالَ كُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَجَاءَ رَجُلٌ مِنَ الْيَمَنِ فَقَالَ إِنَّ ثَلاَثَةَ نَفَرٍ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ أَتَوْا عَلِيًّا يَخْتَصِمُونَ إِلَيْهِ فِي وَلَدٍ وَقَدْ وَقَعُوا عَلَى امْرَأَةٍ فِي طُهْرٍ وَاحِدٍ فَقَالَ لاِثْنَيْنِ مِنْهُمَا طِيبَا بِالْوَلَدِ لِهَذَا . فَغَلَيَا ثُمَّ قَالَ لاِثْنَيْنِ طِيبَا بِالْوَلَدِ لِهَذَا . فَغَلَبَا ثُمَّ قَالَ لاِثْنَيْنِ طِيبَا بِالْوَلَدِ لِهَذَا . فَغَلَبَا فَقَالَ أَنْتُمْ شُرَكَاءُ مُتَشَاكِسُونَ إِنِّي مُقْرِعٌ بَيْنَكُمْ فَمَنْ قُرِعَ فَلَهُ الْوَلَدُ وَعَلَيْهِ لِصَاحِبَيْهِ ثُلُثَا الدِّيَةِ . فَأَقْرَعَ بَيْنَهُمْ فَجَعَلَهُ لِمَنْ قُرِعَ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى بَدَتْ أَضْرَاسُهُ أَوْ نَوَاجِذُهُ .
Zayd ibn Arqam (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u aytdi: Men Nabiy ﷺ huzurlarida oʻtirgan edim. Shunda Yamandan bir kishi kelib aytdi: Yaman ahlidan uch kishi Ali huzuriga bir bola toʻgʻrisida daʼvolashib kelishdi. Ular bir ayolga bitta poklik (tuhr) davrida (jimo bilan) yaqinlashgan edilar. (Ali) ulardan ikkitasiga: «Bolani mana bunga (uchinchisiga) rozilik bilan bering», dedi. Lekin ular qattiq baqirishdi. Soʻng ikkovga: «Bolani mana bunga rozilik bilan bering», dedi. Lekin ular boʻysunmadilar. Soʻng yana ikkovga: «Bolani mana bunga rozilik bilan bering», dedi. Lekin ular boʻysunmadilar. Shunda (Ali): «Sizlar bir-biringiz bilan tortishuvchi sheriklarsiz. Men oʻrtangizda qurʼa tashlayman. Kimga qurʼa chiqsa, bola oʻshaniki boʻladi va u oʻz ikki sherigiga diyatning uchdan ikki qismini berishi lozim», dedi. Soʻng ular oʻrtasida qurʼa tashladi va (bolani) qurʼa chiqqan kishiga berdi. (Buni eshitib) Rasululloh ﷺ ozish tishlari yoki oziq tishlari koʻrinib ketguncha kuldilar.Зайд ибн Арқам (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у айтди: Мен Набий ﷺ ҳузурларида ўтирган эдим. Шунда Ямандан бир киши келиб айтди: Яман аҳлидан уч киши Али ҳузурига бир бола тўғрисида даъволашиб келишди. Улар бир аёлга битта поклик (туҳр) даврида (жимо билан) яқинлашган эдилар. (Али) улардан иккитасига: «Болани мана бунга (учинчисига) розилик билан беринг», деди. Лекин улар қаттиқ бақиришди. Сўнг икковга: «Болани мана бунга розилик билан беринг», деди. Лекин улар бўйсунмадилар. Сўнг яна икковга: «Болани мана бунга розилик билан беринг», деди. Лекин улар бўйсунмадилар. Шунда (Али): «Сизлар бир-бирингиз билан тортишувчи шерикларсиз. Мен ўртангизда қуръа ташлайман. Кимга қуръа чиқса, бола ўшаники бўлади ва у ўз икки шеригига диятнинг учдан икки қисмини бериши лозим», деди. Сўнг улар ўртасида қуръа ташлади ва (болани) қуръа чиққан кишига берди. (Буни эшитиб) Расулуллоҳ ﷺ озиш тишлари ёки озиқ тишлари кўриниб кетгунча кулдилар.