قَالَ : قَدْ جِئْتُكَ أَسْأَلُكَ عَنِ الْمَسْحِ عَلَى الْخُفَّيْنِ ، قَالَ : " نَعَمْ ، كُنَّا فِي الْجَيْشِ الَّذِي بَعَثَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَأَمَرَنَا أَنْ نَمْسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ إِذَا نَحْنُ أَدْخَلْنَاهُمَا عَلَى طُهُورٍ ، ثَلاثًا إِذَا سَافَرْنَا ، وَلَيْلَةً إِذَا أَقَمْنَا ، وَلا نَخْلَعَهُمَا مِنْ غَائِطٍ وَلا بَوْلٍ ، وَلا نَخْلَعَهُمَا إِلا مِنْ جَنَابَةٍ "
(U) aytdi: Men sening oldingga ikki mahsiga mash tortish haqida soʻrash uchun keldim. U: «Ha, biz Rasululloh ﷺ yuborgan lashkarda edik. U zot bizni — mahsilarni tahoratli holda kiygan boʻlsak — ularga mash tortishga buyurdilar: safarga chiqsak uch (kun), muqim boʻlsak bir kecha; ularni katta hojat va bavldan (soʻng) yechmasligimizga, faqat janobatdan (soʻng) yechishimizga (buyurdilar)», dedi.(У) айтди: Мен сенинг олдингга икки маҳсига маш тортиш ҳақида сўраш учун келдим. У: «Ҳа, биз Расулуллоҳ ﷺ юборган лашкарда эдик. У зот бизни — маҳсиларни таҳоратли ҳолда кийган бўлсак — уларга маш тортишга буюрдилар: сафарга чиқсак уч (кун), муқим бўлсак бир кеча; уларни катта ҳожат ва бавлдан (сўнг) ечмаслигимизга, фақат жанобатдан (сўнг) ечишимизга (буюрдилар)», деди.