حَدَّثَنَا بُنْدَارٌ ، نا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ ، نا شُعْبَةُ ، عَنِ الْحَكَمِ ، عَنْ ذَرٍّ ، عَنِ ابْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى ، عَنْ أَبِيهِ ، أَنَّ رَجُلا أَتَى عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ ، فَقَالَ : إِنِّي أَجْنَبْتُ فَلَمْ أَجِدِ الْمَاءَ ؟ فَقَالَ عُمَرُ : لا تُصَلِّ ، فَقَالَ عَمَّارٌ : أَمَا تَذْكُرُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ أَنَا وَأَنْتَ فِي سَرِيَّةٍ فَأَجْنَبْنَا ، فَلَمْ نَجْدِ الْمَاءَ ، فَأَمَّا أَنْتَ فَلَمْ تُصَلِّ ، وَأَمَّا أَنَا فَتَمَعَّكْتُ فِي التُّرَابِ فَصَلَّيْتُ ، فَلَمَّا أَتَيْنَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ ، فَقَالَ : " إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ " ، " وَضَرَبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ عَلَى الأَرْضِ ، ثُمَّ نَفَخَ فِيهَا ، وَمَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ وَكَفَّيْهِ "
Abdurrahmon ibn Abzodan rivoyat qilinadi: Bir kishi Umar ibn al-Xattobning oldiga kelib: «Men junub boʻldim, ammo suv topmadim», dedi. Umar: «Namoz oʻqima», dedi. Shunda Ammor: «Ey moʻminlarning amiri, esingizdami, men bilan siz bir sariyada edik, junub boʻlib, suv topmadik. Siz namoz oʻqimadingiz, men esa tuproqqa agʻanab, namoz oʻqidim. Soʻng Nabiy ﷺning oldilariga kelib, buni u zotga aytganimda, u zot: ‹Senga shunchasi kifoya qilar edi›, dedilar», dedi. Va Nabiy ﷺ qoʻllarini yerga urib, soʻng ularga puflab, ular bilan yuzlari va kaftlariga mash tortdilar.Абдурраҳмон ибн Абзодан ривоят қилинади: Бир киши Умар ибн ал-Хаттобнинг олдига келиб: «Мен жунуб бўлдим, аммо сув топмадим», деди. Умар: «Намоз ўқима», деди. Шунда Аммор: «Эй мўминларнинг амири, эсингиздами, мен билан сиз бир сарияда эдик, жунуб бўлиб, сув топмадик. Сиз намоз ўқимадингиз, мен эса тупроққа ағанаб, намоз ўқидим. Сўнг Набий ﷺнинг олдиларига келиб, буни у зотга айтганимда, у зот: ‹Сенга шунчаси кифоя қилар эди›, дедилар», деди. Ва Набий ﷺ қўлларини ерга уриб, сўнг уларга пуфлаб, улар билан юзлари ва кафтларига маш тортдилар.