ثنا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ ، ثنا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ . ح وَحَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الذَّارِعُ ، ثنا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ . ح وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَكِيمٍ ، ثنا أَبُو دَاوُدَ ، قَالُوا جَمِيعًا : حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَهَذَا لَفْظُ حَدِيثِ بُنْدَارٍ ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ ، عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ ، قَالَ : مَرِضَ ابْنُ عَامِرٍ فَجَعَلُوا يُثْنُونَ عَلَيْهِ ، وَابْنُ عُمَرَ سَاكِتٌ ، فَقَالَ : أَمَا إِنِّي لَسْتُ بِأَغَشِّهِمْ ، وَلَكِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، قَالَ : " لا يَقْبَلُ اللَّهُ صَلاةً بِغَيْرِ طُهُورٍ ، وَلا صَدَقَةً مِنْ غُلُولٍ "
Musʼab ibn Saʼd aytdi: Ibn Omir kasal boʻldi va (odamlar) uni maqtay boshladilar, Ibn Umar esa jim edi. Soʻng u: «Men ularning eng gʻash koʻruvchisi emasman; lekin Rasululloh ﷺ: ‹Alloh tahoratsiz namozni ham, gʻululdan (xiyonat qilib olingan oʻljadan) sadaqani ham qabul qilmaydi›, dedilar», dedi.Мусъаб ибн Саъд айтди: Ибн Омир касал бўлди ва (одамлар) уни мақтай бошладилар, Ибн Умар эса жим эди. Сўнг у: «Мен уларнинг энг ғаш кўрувчиси эмасман; лекин Расулуллоҳ ﷺ: ‹Аллоҳ таҳоратсиз намозни ҳам, ғулулдан (хиёнат қилиб олинган ўлжадан) садақани ҳам қабул қилмайди›, дедилар», деди.